گفتنِ «بغلم کن»باید یک لمس خرج داشته باشه،نه یک گفت‌وگوی سخت.

یک بار وصل شو.

یک کد دعوت می‌سازی، پارتنرت واردش می‌کنه، تمام. هر نفر فقط یک پارتنر داره و بعدش هیچ‌وقت لازم نیست کسی رو «پیدا» کنی.

• کد ۴۸ ساعت معتبره
• یک پارتنر، نه لیست مخاطب

با یک لمس بگو چی لازم داری.

ده سیگنالِ آماده، نه یک صفحه‌ی خالی. «دلم بغل میخواد»، «نیاز به تنهایی دارم»، «بیا حرف بزنیم» — معنی‌شون رو قبلاً هر دو نفر قبول کردید، پس فرستادنش هیچ‌چی خرج نداره.

• ده سیگنال، بدون صفحه‌ی خالی
• حدود سه ثانیه

اگه خواستی، یک خط اضافه کن.

یادداشت اختیاریه. اگه نوشتی و لحنش تندتر از چیزی بود که می‌خواستی، «ملایم‌ترش کن» بازنویسی‌ش می‌کنه — این تنها جاییه که متنِ خودت به هوش مصنوعی می‌رسه، اون هم فقط با زدنِ خودت.

• یادداشت اختیاری
• «ملایم‌ترش کن» فقط با اجازه‌ی خودت

همون لحظه می‌رسه.

روی گوشی نازنین، یا داخل تلگرام اگه اپ نصب نکرده. بدون متنِ طولانی، بدون اینکه لازم باشه کسی توضیح بده.

• نوتیفیکیشن
• ویجت صفحه‌ی اصلی
• بات تلگرام

پارتنرت یک «ترجمه» می‌بینه.

این‌جا قلب مودوئه. به‌جای حدس زدن، یک کارت کوتاه می‌گه این سیگنال یعنی چی، یعنی چی نیست، و الان چه کار کوچیکی کمک می‌کنه. و بعد با زمان جواب می‌ده، نه با ایموجی.

• الان میام
• تا یک ساعت دیگه
• امشب
• الان نمی‌تونم، ولی دیدمت

گزینه‌ی چهارم مهم‌ترین چیز توی مودوئه. بیشتر دلخوری‌ها از سکوت می‌آن، نه از «نه». برای همین هیچ‌وقت کوچیک‌تر یا کم‌رنگ‌تر از بقیه نیست.

حلقه بسته می‌شه.

سیگنال یک اتفاق نیست؛ یک مسیر داره: فرستاده شد، دیده شد، قول داده شد، انجام شد. یادآوری فقط برای کسی می‌ره که قول داده — اپ کمکت می‌کنه سرِ قولت بمونی، هیچ‌وقت گزارشت نمی‌کنه.

• یادآوری فقط برای خودت
• بی‌جواب؟ بعد از ۲۴ ساعت بی‌صدا می‌ره